Redactioneel
De Aarde is een angstlandschap
gemaakt van gedachten en van tijd
angstig wakker worden, bangig inslapen
zelfs mannen in schutkleur
vertrouwd met doden — te druk
om te voelen hoe bang precies
Hoe je groen ziet — achtergrond
koopwaar, heilig — bepaalt je mensengroep
het begin van strijd: argumenten hakken
zinnen snoeien, woorden splijten
sneller dan een bijl — vergeet ze
zodat een ander in je opkomt
Liefst toon ik hoe je tijd verdraait
maar je mist de rust om het te zien
blijf staan tot je bladeren hoort ritselen
in je kroon, tot je brein verast
de bries je denken verstrooit
het zicht verdwijnt achter takken
Wat weten is verschijnt
welk lijf bepaalt, wat jou graag lust
laat je vruchten los, verwondering overeind
verklaar niet wat geen uitleg verdraagt
stop met proberen te begrijpen — een stam snapt
wat bestand zijn is, en geveld te worden
Wortels dromen van in de hemel grijpen
al zoveel doden gestorven, was je vergeten
hoe het is om boom te zijn
het tegenovergestelde van angst
— blijft over — licht
om alsmaar heen te groeien
Poëzie
Lied van de Mbyá-Guarani’s
Essay
Noem-wandelen
Beeld
Beeldbijdrage
Essay
De roep van de jungle. Over de Kamayurá, het Blazers Ensemble en Heitor Villa-Lobos
Essay
Het grote conflict
Essay
Achteruit de heuvel op
Beeld
Schilderen is schilderen
Essay
Amazones
Poëzie
Poëzie
Essay
Toon vóór taal
Beeld
Beeldbijdrage
Poëzie
Er is geen grens aan deze ochtend
Verhaal
De incontinente clown
Poëzie
Transmasc Haperingen
Verhaal
Waist nog wel
Beeld
Beeldbijdrage
Poëzie
Drie doodsgedichten
Essay